فناوری هیبرید، ترکیب منابع چندگانه انرژی همانند تجدیدپذیرها و ژنراتور دیزلی می باشد که ممکن است از یک سامانه ذخیره سازی انرژی (باتری) نیز بهره بگیرد. بنابراین به طور کلی یک سامانه‌ی هیبریدی ترکیبی از یک یا چند منبع انرژی تجدیدپذیر نظیر خورشید، نیروگاه برق آبی کوچک/خرد، زیست توده، باد و امواج، جزر و مد همراه با سایر فناوری ها همانند باتری ها و دیزل - ژنراتور می باشد.

تولید برق در خارج از شبکه سراسری برق، روشی برای تأمین انرژی در مجتمع های مسکونی، تجاری، صنایع و مناطق دور افتاده و یا روستایی می‌باشد که در اغلب موارد به دلیل موقعیت صعب العبور جغرافیایی و هزینه سرسام آور انتقال، اتصال به شبکه غیرممکن می باشد. روش مرسوم تولید برق در خارج از شبکه، بهره گیری از دیزل - ژنراتور می باشد. لیکن ظهور فناوری های جدید قابلیت هایی را ایجاد کرده است که همان معماری یک سامانه‌ی هیبریدی با مشارکت فناوری های انرژی تجدیدپذیر در کنار دیزل - ژنراتور می باشد، تا بتوان تأمین انرژی مورد نیاز را با حداقل هزینه انجام داد.

در رویکرد جدید، دیزل - ژنراتور همراه با فناوری های انرژی های تجدیدپذیر نظیر فتوولتائیک خورشیدی، باد، زیست توده، زیست گاز، پیل سوختی و برق آبی کوچک و یا خرد به کار می‌رود. به سامانه های هیبریدی ترکیبی گاهاً سامانه های میکروگرید (شبکه خرد) نیز گفته می شود.