امروزه مسئله کمبود انرژی از مسائل روز می‌باشد و با توجه به این حقیقت که سوخت‌های فسیلی، روزی به پایان خواهند رسید، متخصصین در جستجوی راه‌های جدید برای کسب انرژی می‌باشند. یکی از راه‌هایی که نیاز انسان را به سوخت‌های فسیلی کاهش می‌دهد، استفاده از انرژی‌های دیگر همچون انرژی‌های پاک و نیز انرژی‌های ناشی از بازیافت زباله می‌باشد. بکارگیری این روش‌ها، نه تنها انرژی مورد نیاز را تأمین می‌کند، بلکه حامی محیط زیست نیز می‌باشد. بازیافت انرژی از مواد زائد، علمی است که امروزه به آن توجه ویژه‌ای می‌گردد و روش‌های مختلف از این نوع تولید انرژی در دنیا در حال آزمایش و امکان سنجی می‌باشد که می‌توان به روش‌های مستقیم مثل سوزاندن و روش‌های غیرمستقیم مثل کمپوست، پیرولیز، بیوگاز و سوخت حاصل از زباله اشاره کرد. سوخت حاصل از زباله (Refuse Derived Fuel) نیز روش جدید تولید انرژی می‌باشد.

این نوع سوخت هم ارزان و قابل دسترس بوده و هم سریع‌تر به انرژی مورد نیاز تبدیل می‌گردد. اولین تحقیقات در خصوص تولید RDF در آمریکا در مقیاس آزمایشگاهی در سال 1970 آغاز گردید. از میان انواع مختلف RDF تولید شده مشخص گردید که RDF متراکم‌شده بدلیل یکنواخت و عدم وجود مواد غیرقابل احتراق نسبت به سایر RDFهای تولیدی از ارزش حرارتی بالاتری برخوردار است.

 

یکی از روش‌های نمونه تولید RDF بدین صورت است که مواد زائد جامد پس از عبور از خردکننده‌ی اولیه جداکننده‌ی مغناطیسی وارد تونل بادی شده، سپس وارد خرد کننده‌ی ثانویه خنک کننده گردیده و محصول به صورت پلیت تولید می گردد. RDF تولید شده را می توان به صورت سوخت جایگزین یا همراه با سوخت‌های فسیلی برای تولید آب گرم، الکتریسیته و سایر مصارف صنعتی استفاده نمود.

استفاده از RDF به عنوان یک سوخت پایدار در صنایع، از لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه‌تراست و همچنین RDF منبع انرژی پایان‌ناپذیر با حداقل آلودگی است. با تبدیل زباله به RDF می‌توان معضلات دفع نامناسب زباله که منجر به انتشار بیماری‌های خطرناک و ایجاد مناظر ناخوشایند می‌گردد، جلوگیری نموده و به حفظ محیط زیست کمک گردد. این روش بازیافت انرژی استقبال بی‌نظیر در دنیای امروز داشته و مورد توجه متخصصین بازیافت مواد و انرژی قرار گرفته است، به نحوی که تلاش‌های چشمگیری بر دستیابی به روشهای تولید RDF با حداقل هزینه و تولید آلودگی در حال انجام می‌باشد.